Σελίδα 2 από 2

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 05 Απρ 2021, 16:41
από xioni
Το σεντούκι της νιότης μου 1 που είναι; Ανυπομονώ να το διαβάσω.

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 05 Απρ 2021, 16:43
από νύχτα
Yochanan έγραψε:
05 Απρ 2021, 16:40
μην ειστε καφροι ρε μλκς. Πασι - μην ακους , ισα ισα που εχεις το θαρρος να μοιραζεσαι κατι τοσο προσωπικο. εγω το εκτιμω
+1

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 05 Απρ 2021, 23:37
από the comet the course the tail
Το σεντούκι της νιότης μου 2
Ελλάδα 2.0

τυχαίο;;

:xena::p2:

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 07 Απρ 2021, 13:37
από Πασιφάη
Χωρίς τίτλο

Πως να εξαγνίσω το κακό που έζωσε λάγνα τη ζήση μας.
Η μοίρα παρέσυρε τη μαύρη πέτρα στο γλυστερό λάκκο της νιότης, γέρασε τα σφριγηλά κορμιά μας και άσπρισε την πλούσια κώμη.
Φόνευσε δόλια τον Έρωτα, καπηλεύτηκε με περίσσια μαεστρία την ηδονή, ενώ η Θεά Διχόνοια έσπειρε βροχή αμφιβολιών, στα στείρα χωράφια του μυαλού.
Ο Διόνυσος τρύπωσε στα ανεγκέφαλα σώματα αλκοολικών και η γλυκειά μέθη ήλθε και σκέπασε τα ήδη κουρασμένα βλέφαρά τους.
Ζω σε κόσμο αλλοπρόσαλλο, ανοίγω το παράθυρο στο Φως, μα το μικρό μου δωμάτιο, σκιώδες, μόλις ανακάλυψε την ύπαρξη εικόνων. Φευ.
Εν τέλει..Πως να εξαγνίσω τη ζήση που έζωσε λάγνα το κακό..

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 08 Απρ 2021, 13:39
από Πασιφάη
Περιπλανήσεις

Στην ασέληνη νύχτα μονάχη πλανιέσαι,
στην κρύα άμμο κυλιέσαι,
τον παφλασμό των κυμάτων ακούς..

Ρουφάς τη μυρωδιά της αρμύρας,
βάλσαμο κάθε σκέψης κακιάς,
στον κυκεώνα της ζάλης μεθάς.

Ηδονικό κάλεσμα σε πλημμυρίζει
χρώματα κι ακούσματα συνεργούν..
ριγούν οι αισθήσεις στην ακλόνητη
σιγή της απομόνωσης.

Εκστασιάζεσαι απ'το μεγαλείο,
απορρυθμίζεται η λογική,
νοιώθεις, όσα μπορείς ν'απολαύσεις,
μπροστά στη σβηστή δάδα της ερημιάς της ψυχής..

Φως καταλαγιάζει τον ίλιγγο,
η Φύση ξαναγεννιέται
κι αποστασιοποιείται
απ'τον ανθρώπινο ζυγό.

Σαν απαλό τραγούδι των φθινοπωρινών φύλλων
στην πρωϊνή αύρα,
σπάει τη θλίψη
κι απλώνεται στην απεραντοσύνη.

Άγρυπνος φύλακας της ζωής,
φροντίζει και καλλωπίζει
όσα οι άλλοι συνειδητά ασχημαίνουν
επανορθώνει και τιμωρεί.

Re: Το σεντούκι της νιότης μου 2

Δημοσιεύτηκε: 09 Απρ 2021, 13:02
από Πασιφάη
Χωρίς τίτλο

Φρεσκοβαμμένοι άσπροι τοίχοι, κρύβουν πίσω τους απόγνωση.
Θλίψη ζοφερά ζωγραφισμένη στα κενά βλέμματα δεκάδων καταδικασμένων στην απομόνωση.
Κυνηγημένα παιδιά φοβισμένα, πράξεις που παραπέμπουν σε φρικαλέες αναμνήσεις.
Ιχνηλάτες μιας παρανοϊκής πραγματικότητας, που αιχμαλωτίζει κάθε προσωπικό δράμα, για κοινωνικό ''ώφελος''
Καράβια βουλιαγμένα οι ψυχές, εγκλωβισμένες στο μαύρο βυθό του μίσους και της απόρριψης.
Καραβοκύρηδες, οι αρχοντοφρουροί της δράσης, αποτρέπουν την ίαση των ταραγμένων μυαλών, με ενέσιμη λήθη..
Πλήρης αποχαύνωση στον τραγικό τούτο κύκλο, λευκοί μεγαλοπρεπείς ζουρλομανδύες, εμφανίζονται σαν θεατρίνοι επί σκηνής, με προσωπεία.
Να βροντοφωνάξουν στην αισχρή κοινωνία, πως το απέραντο τρελλοκομείο, βρίσκεται εκτός των ανακαινισμένων κάθε φορά, λευκών κουτιών..