Σελίδα 1 από 2

κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:12
από Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης
"Θα ’ταν δέκα το βράδυ στα μέσα τ’ Αυγούστου, μια καθημερινή,
που από κάπου ψηλά
– από μια ταράτσα ίσως κάποιας παλιάς πολυκατοικίας που της έλειπε σοβάς
και που τη γέμιζαν άνθρωποι με χίλια προβλήματα
ο καθένας στην καμπούρα του – ακούστηκε η κραυγή: “Ανάθεμα το Στάλιν!”

Ο γέρος παιδεραστής που ξερογλειφόταν
χαζεύοντας την εφτάχρονη που μπήκε με τη μάνα της στο ζαχαροπλαστείο
για να πάρει παγωτό, σκέφτηκε
σαν τ’ άκουσε κουνώντας το κεφάλι (και τρίβοντας ό,τι είχε απομείνει
απ’ το πουλί του
μέσα απ’ την τρύπια τσέπη): “Ο Στάλιν ήταν ένα τέρας”.

Ο αναρχικός που επέστρεφε απ’ το δικηγόρο
που είχε επισκεφτεί για να τον συμβουλέψει
πώς να πετάξει απ’ το σπίτι (το είχε κληρονομήσει
απ’ τη γιαγιά του)
τον άνεργο πια προλετάριο που του χρωστούσε
ήδη δύο νοίκια,
σκέφτηκε:
“Ο Στάλιν πρόδωσε
την Κοινωνική Επανάσταση”.

Απ’ την άλλη μεριά της λεωφόρου που έκοβε
τα εργατικά προάστια στη μέση,
η γριά που έβγαινε απ’ το νεκροταφείο, σκέφτηκε:
“Ο Στάλιν ήταν γιος του Σατανά” κι έκανε το σταυρό της,
όχι τόσο για να μην εμφανιστεί μπροστά της ο Οξαποδώ
(την προστάτευε άλλωστε ο Σταυρός απάνω στο εκκλησάκι)
όσο για να τη σχωρέσει ο Κύριος επειδή είχε φαρμακώσει παλιά την αδερφή της
για να επανορθώσει την αδικία που είχε κάνει
πεθαίνοντας ο πατέρας γράφοντας σ’ εκείνη το καλό χωράφι
κι αφήνοντας στην ίδια μονάχα την ξερολιθιά.
Ποιος θα την έπαιρνε φτωχιά;

Έπινε το ουίσκι του στο μπαλκόνι
ο επίτροπος της Αγίας Παρασκευής και παλιός εργολάβος,
κρατώντας
το λογαριασμό απ’ το παγκάρι (το ένα δέκατο το άξιζε
χωρίς αμφιβολία για τους κόπους του και λίγο ήταν πάλι ).
Κοίταξε τις σημαίες του, μια γαλανόλευκη
και μια του ενδόξου Βυζαντίου, στηριγμένες
στις άκρες της βεράντας κι ύστερα σκέφτηκε:
“Ο Στάλιν ήταν πράχτορας των Εβραίων”.
Ν’ άναβε και την καντήλα όταν τέλειωνε το ποτό του για την κόρη
του Ζαχαρία και της Άννας – ήταν παραμονή της Παναγιάς.

Κι ήταν τάχα ανάγκη ο Μισέλ,
εγγονός επιζώντα του Ολοκαυτώματος
και δημοτικός σύμβουλος της πόλης, που τυχαία περνούσε από κάτω,
σαν άκουσε την κραυγή να σκεφτεί:
“Ο Στάλιν ήταν αντισημίτης”;
Αφού όλοι ξέρουν
πως Εβραίος στους Μπολσεβίκους δε χωρούσε
κι ούτε το κράτος του Ισραήλ ο Κόμπα δεν αναγνώρισε σαν φτιάχτηκε
κι ακόμα
πως οι Ολλανδοί με τους Βέλγους ήταν αυτοί που άνοιξαν
τις πύλες του Άουσβιτς με την 60η Στρατιά τους.

Κι ο αρχιτέκτονας
με τις προοδευτικές αντιλήψεις, ανάμεσα στις δύο κλήσεις
που έκανε οδηγώντας
την καινούρια μαύρη BMW του, (μία για να ενημερώσει
τη γραμματέα
του δημόσιου γηροκομείου πως θα ανέβαλε
λόγω διακοπών στο εξωτερικό την ετήσια επίσκεψή
που έκανε στο Ίδρυμα για να δει τη μάνα του
και μία για να κλείσει μια δουλειά με καλό κέρδος
για λογαριασμό του Υπουργείου) σαν πήρε τ’ αυτί του τη φωνή απ’ το ανοιχτό παράθυρο
– όχι πως τ’ αμάξι του δεν είχε αιρκοντίσιον
αλλά ήταν φορές που τον έπιανε το εναλλακτικό του –
σκέφτηκε:
“Ο Στάλιν δεν αγαπούσε ούτε τον ίδιο του το γιο”.
Βέβαια,
το είχε διαβάσει πρόσφατα σ’ εκείνο το βιβλίο που πρόσφερε δωρεάν
η Καθημερινή της Κυριακής.
Το έλεγε καθαρά
κι υπήρχαν εξάλλου αποδείξεις – σαν ξέσπασε ο πόλεμος
τον είχε στείλει την πρώτη μέρα στο μέτωπο
να πάει να πολεμήσει. Ναι, τον ίδιο του το γιο!

Κατένευσε
κουνώντας το ξυρισμένο του κεφάλι κι ο νεαρός,
ψηφοφόρος αλλά κι ακτιβιστής του πατριωτικού χώρου,
και φτύνοντας αηδιασμένος στο πεζοδρόμιο
σκέφτηκε:
“Ο Στάλιν σκότωσε
ένα εκατομμύριο Τάταρους, δύο εκατομμύρια Έλληνες, τέσσερα,
εκατομμύρια εννοείται, Ουκρανούς στο Μεγάλο το Λιμό, (αν και λένε παραπάνω)
οχτώ παλιούς κομμουνιστές, δεκάξι αντιφρονούντες, τριανταδυό παπάδες, εξηντατέσσερα
-ναι, είπαμε εκατομμύρια – καλόγριες ορθόδοξες, κάποιες καθολικές
ή και βουδίστριες Καλμούχες, εκατόν εικοσιοχτώ αντιφρονούντες και διακόσιαπενήνταέξι αθώους, βρέφη κι αγέννητα μαζί.
Το σύνολο – πες εξακόσια και το πιο φριχτό απ’ όλα, τους μισούς
με τα ίδια του τα χέρια!”
Ύστερα έδειξε
το κωλοδάχτυλό του στον Ινδό που περνούσε με το ποδήλατο
γιατί του βρώμιζε τη χώρα αλλά το μάζεψε αμέσως για να σκουπίσει
με το χέρι
τα σάλια του που έτρεξαν στη θέα του θηριώδους τζιπ που οδηγούσε
ο γνωστός νέγρος ποδοσφαιριστής με την ξανθιά μοντέλα
στη θέση του συνοδηγού.

Λίγο πριν βροντήξει την εξώπορτα με μανία,
τσατισμένος με τη θυγατέρα του που δεν του έδινε λεφτά
για να παίξει στο καζίνο, ο συνταξιούχος κρατικός υπάλληλος
του “Οργανισμού Τρέχα & Γύρευε”
(δεν ήταν δα και δημόσιος αλλιώς θα έπρεπε
να υπηρετεί τους πάντες τόσα χρόνια
– φαντάσου!) που είχε ποντάρει
σταδιακά κι ανεπιτυχώς το εφάπαξ του σκέφτηκε
ακούγοντας την κατάρα: “Ευτυχώς που δεν έζησα στη Ρωσία επί Στάλιν
– ούτε μπλακτζάκ δεν είχε κι επιπλέον
κανείς δε δούλευε εκειπέρα”.

Το ανάθεμα ακούστηκε μέχρι το καφενείο της γωνίας
κι έτσι έγινε κι έπαψε ο καυγάς
μεταξύ του χρεοκοπημένου βιοτέχνη και του καφετζή
που δεν δεχόταν
να του κάνει βερεσέ καφέ.
Συμφώνησαν αμέσως: “Δεν σεβόταν
ο Στάλιν την ιδιοκτησία
και τον κόπο των ανθρώπων”.

Έτυχε όμως ν’ ακούσει κι άλλος.
Ο τρελός της γειτονιάς πολλά πολλά δεν ήξερε και τούτο το όνομα
είχε χρόνια να τ’ ακούσει
– Στάλιν λέει – θυμήθηκε ωστόσο την ιστορία
όταν άκουσε τ’ ανάθεμα κει που καθόταν
στο ξεβαμμένο παγκάκι του πάρκου.
Σαν είχαν πιάσει τον θειο του οι Σούρληδες το σαρανταπέντε στο χωριό
(ο πατέρας του τ’ αφηγήθηκε μιας και τα ’χει δει
με τα μάτια του, κρυμμένος στον αχυρώνα κι έτσι έγινε
και τη γλύτωσε) έβαλαν τα μαχαίρια τους στη φωτιά να τα πυρώσουν
για να τον βασανίσουν κι εκείνος ήξερε
πως ένα πράμα μονάχα θα τον έσωνε απ’ τα χέρια τους
κι απ’ το μαύρο του τέλος. Όπως τον είχαν δεμένο στη συκιά
και να τον γδάρουν ήταν σαν το κατσίκι
– μόνο που ’κείνος θα ’ταν ζωντανός –
έβαλε αέρα στα πνευμόνια και το φώναξε: “Ζήτω ο Στάλιν!”

Τότε, σύμφωνα με του πατέρα
τα λόγια,
δυο μαζί σήκωσαν τα εγγλέζικα όπλα
και σημάδεψαν στο κεφάλι λες κι είχαν λυσσάξει μονάχα στο άκουσμα
των τριών λέξεων του – έτσι κι αλλιώς – μελλοθάνατου.
Και τράβηξαν. “Μπαμ!”
έκανε ο πατέρας.

Να και κάτι καλό λοιπόν που μπορούσε
κάποιος να πιστώσει στο μοβόρο Στάλιν κι ο τρελός,
αν και τρελός, πολύ το ’χε μετρήσει.
Είχ’ απαλλάξει το θειο του απ’ το γδάρσιμο.
Κι ο τρελός σκέφτηκε: “Λίγο ήταν;”"

Υ. Γραμπαρούτια
http://www.katiousa.gr/logotechnia/deig ... to-stalin/

Βέβαια ο συγγραφέας που εγραψε αυτο το .. κειμενο (ποιημα δεν το λεω με τίποτα) δεν αναφερει το ονομα του γιατι ηξερε και ο ίδιος τι αδιανοητες μαλακιες γραφει σε ολα τα επιπεδα, πολιτικως και λογοτεχνικως. Πάλι κάλα πάντως που δε ζει ο στάλιν γιατι θα ετρωγε σιγουρα πάνω απο 20 χρονακια στα γκουλάγκ διοτι: 1) πιθανοτατα τον δουλευει 2) και να μην το κανει, τον αηδιασε κι αυτον που ειναι τοσο γλοιωδης 3) αισθητικοι λόγοι. το ότι δημοσιευτηκε βεβαια ανυπογραφο στην κατιουσα που περνιεται και για σοβαρο κομμουνιστικό σάιτ (κατι σαν ανεπισημος ριζοσπαστης), το κάνει αξιο χλευασμου απο τους πάντες.

ελπιζω μονο μην επακολουθησει κειμενο για το πως κατακρινουμε εμεις οι κυρ βασιληδες ενα λογοτεχνικο εργο και πρεπει να περιμενουμε τους ειδικους της κομμουνιστικης επιθεωρησης.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:17
από Γενιά της Αμαρτίας
Γράφω καλύτερα

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:21
από Βλήμα
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:28
από Fluffy
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:21
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω
μια χαρά είναι ρε, απλα τα παιδιά είναι λιγο ξυνά.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:28
από nemo
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:12
"

Βέβαια ο συγγραφέας που εγραψε αυτο το .. κειμενο (ποιημα δεν το λεω με τίποτα) δεν αναφερει το ονομα του γιατι ηξερε και ο ίδιος τι αδιανοητες μαλακιες γραφει σε ολα τα επιπεδα, πολιτικως και λογοτεχνικως. Πάλι κάλα πάντως που δε ζει ο στάλιν γιατι θα ετρωγε σιγουρα πάνω απο 20 χρονακια στα γκουλάγκ διοτι: 1) πιθανοτατα τον δουλευει 2) και να μην το κανει, τον αηδιασε κι αυτον που ειναι τοσο γλοιωδης 3) αισθητικοι λόγοι. το ότι δημοσιευτηκε βεβαια ανυπογραφο στην κατιουσα που περνιεται και για σοβαρο κομμουνιστικό σάιτ (κατι σαν ανεπισημος ριζοσπαστης), το κάνει αξιο χλευασμου απο τους πάντες.

ελπιζω μονο μην επακολουθησει κειμενο για το πως κατακρινουμε εμεις οι κυρ βασιληδες ενα λογοτεχνικο εργο και πρεπει να περιμενουμε τους ειδικους της κομμουνιστικης επιθεωρησης.
αυτό είναι υπέρ του στάλιν !

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:32
από Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:21
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω
Συγνώμη φίλε. Είναι το χειρότερο "ποίημα" από καταβολής κόσμου. Λένε πως είναι κατά των ναρκωτικών, αλλά αυτός που το ανέβασε στο σαιτ, πρέπει να την είχε ακούσει πολύ άσχημα, για χοντρό μπαντ σταλινοτριπ. Αυτός που το γράψε νταξει, αφού δεν έβαλε το όνομα του, μπορεί να τρολαρε. Υον αποδέχομαι, μόνο που έμεινε ανώνυμος.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:36
από Βλήμα
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:32
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:21
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω
Συγνώμη φίλε. Είναι το χειρότερο "ποίημα" από καταβολής κόσμου.
Γιατί; :smt017

Δηλαδή θες να πεις χειρότερο και από αυτό;

Εικόνα

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:37
από Fluffy
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:32
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:21
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω
Συγνώμη φίλε. Είναι το χειρότερο "ποίημα" από καταβολής κόσμου. Λένε πως είναι κατά των ναρκωτικών, αλλά αυτός που το ανέβασε στο σαιτ, πρέπει να την είχε ακούσει πολύ άσχημα, για χοντρό μπαντ σταλινοτριπ. Αυτός που το γράψε νταξει, αφού δεν έβαλε το όνομα του, μπορεί να τρολαρε. Υον αποδέχομαι, μόνο που έμεινε ανώνυμος.
η τακτική του ψευδωνυμου στους λογοτεχνες δεν είναι κατι που αποφευγεται
π.χ. και ο ελυτης με ψευδωνυμο εγραφε

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:44
από Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:36
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:32
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:21
Τώρα, θα με πείτε εμπαθή, αλλά εμένα μια χαρά μου φάνηκε. Και ρυθμό είχε και δεν επαναλαμβανόταν κι ο στόμφος ήταν τόσος όσος χρειαζότανε. Και είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν τα παιδιά της ΚΝΕ του Ρίτσου ως ό,τι πιο cringy έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.
Α, και τον χαρακτηρισμό σας τον επιστρέφω
Συγνώμη φίλε. Είναι το χειρότερο "ποίημα" από καταβολής κόσμου.
Γιατί; :smt017

Δηλαδή θες να πεις χειρότερο και από αυτό;

Εικόνα
Εννοείται. Τουλάχιστον αυτό είναι ποίημα. Έχει ένα ρυθμό κοφτο, δεν επεξηγεί, δεν κουράζει, δεν προπαγανδιζει, έχει κάποιες εικόνες, μπορεί αν κάποιος το παίζει ξύπνιος να βρει κάνα νόημα. Το από πάνω δεν είναι καν ποίημα, είναι ένα γελοίο ανεμπνευστο προπαγανδιστικο έκτρωματικο κείμενο.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:51
από Golden Age
Εγώ πάλι θα το 'λεγα πολύ προσεγμένο αυτό το λογοτεχνο...κάτι, για συγκεκριμένο λόγο...

Ο συγγραφέας παρέλειψε να αναφερθεί στο μεγαλοεπιχειρηματία.

Όχι τυχαία... Ο μεγαλοεπιχειρηματίας θα σκεφτόταν "πόσο καλός ηγέτης ήταν ο Στάλιν" και θα ενίσχυε οικονομικά το ΚΚΕ. :)

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:54
από ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ
Δλδ τώρα σοβαρά διαβάσατε το ορ;

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:55
από Βλήμα
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:44
Βλήμα έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:36
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:32


Συγνώμη φίλε. Είναι το χειρότερο "ποίημα" από καταβολής κόσμου.
Γιατί; :smt017

Δηλαδή θες να πεις χειρότερο και από αυτό;

Εικόνα
Εννοείται. Τουλάχιστον αυτό είναι ποίημα. Έχει ένα ρυθμό κοφτο, δεν επεξηγεί, δεν κουράζει, δεν προπαγανδιζει, έχει κάποιες εικόνες, μπορεί αν κάποιος το παίζει ξύπνιος να βρει κάνα νόημα. Το από πάνω δεν είναι καν ποίημα, είναι ένα γελοίο ανεμπνευστο προπαγανδιστικο έκτρωματικο κείμενο.
Κοφτός ρυθμός δεν κάνει το ωραίο το ποίημα.
Δεν κουράζει γιατί είναι μικρό.
Κοίτα ένα που έφτιαξα τώρα

Μία βρωμερή κλανιά
έπεσε σαν μπουμπουνιά
τρομαγμένα τα πουλιά
κουτσουλίσαν τα χαλιά

Κουράστηκες; Πώς να κουραστείς αφού ήταν μόνον ένα τετράστιχο. Αντιθέτως, κουραστική είναι η Οδύσσεια.

Το ότι η τέχνη οφείλει να είναι μη πολιτική είναι μία νεοφιλελέ παπαριά. Η τέχνη είναι πάντα πολιτική.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2020, 18:58
από Golden Age
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:54
Δλδ τώρα σοβαρά διαβάσατε το ορ;
Το μύνημα είναι το εξής. Όποιος αντιπαθεί το Στάλιν, είναι κακός ή κάτι κακό θα 'χει κάνει.

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 31 Αύγ 2020, 13:23
από Fluffy
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:54
Δλδ τώρα σοβαρά διαβάσατε το ορ;
Εσυ, βρίσκεσαι σε αδυναμία;

Re: κκεδιστικη ποιηση εν ετει 2020

Δημοσιεύτηκε: 31 Αύγ 2020, 13:25
από Beria
Ένοπλος σοσιαλμπαχαλάκης έγραψε:
30 Αύγ 2020, 18:12
"Θα ’ταν δέκα το βράδυ στα μέσα τ’ Αυγούστου, μια καθημερινή,
που από κάπου ψηλά
– από μια ταράτσα ίσως κάποιας παλιάς πολυκατοικίας που της έλειπε σοβάς
και που τη γέμιζαν άνθρωποι με χίλια προβλήματα
ο καθένας στην καμπούρα του – ακούστηκε η κραυγή: “Ανάθεμα το Στάλιν!”

Ο γέρος παιδεραστής που ξερογλειφόταν
χαζεύοντας την εφτάχρονη που μπήκε με τη μάνα της στο ζαχαροπλαστείο
για να πάρει παγωτό, σκέφτηκε
σαν τ’ άκουσε κουνώντας το κεφάλι (και τρίβοντας ό,τι είχε απομείνει
απ’ το πουλί του
μέσα απ’ την τρύπια τσέπη): “Ο Στάλιν ήταν ένα τέρας”.
Σταλινοσεφερλήδες