Όχι. Απαντήθηκε παραπάνω και πολλές φορές στο παρελθόν και το έλεγαν οι αγορές. Έχουν επισημανθεί τα στοιχεία.sharp έγραψε: ↑08 Νοέμ 2023, 14:16Το κράτος πήγαινε για φαλήρισμα από το 1993. Αυτό μονίμως παρακάμπτεται.Scouser έγραψε: ↑08 Νοέμ 2023, 13:56Πατ, μιλάμε για μια εποχή που όσοι ήταν σε θέσεις εξουσίας μάσαγαν με δέκα μασέλες ο καθένας, και μοίραζαν και στους από κάτω. Μαζί με την περίοδο του Καραμανλή Β΄(τον οποίο για να μην ξεχνιόμαστε οι Νεοδημοκράτες ψηφίζατε χέρια-πόδια) μιλάμε για τον ορισμό του ''μαζί τα φάγαμε'' του Πάγκαλου. Αν νομίζεις ότι αυτή η νοοτροπία δεν έχει σχέση με τη χρεωκοπία του κράτους, ή ακόμα περισσότερο με την αδυναμία του κράτους και του κόσμου να προσαρμοστούν στις συνέπειες της χρεωκοπίας (που είχε σαν συνέπεια να είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη που βγήκαμε -όπως βγήκαμε- από τα μνημόνια), είσαι πολύ γελασμένος. Τώρα, κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι ήταν λογικό ας πούμε οι δύο Υπουργοί Άμυνας να ήταν διεφθαρμένοι ή να έπαρνε ο Τσουκάτος εκατομμύρια μάρκα από τη Ζίμενς, και ο Σημίτης να μην ήξερε ή να μην άκουσε τίποτα. Ο λόγος που αυτό το καθίκι δεν το πετάμε στον σκουπιδότοπο της πολιτικής ιστορίας του τόπου και που τον υπερασπίζεται με τόση ζέση όλο το ''αντιλαϊκιστικό'' μέτωπο ποιος είναι;πατησιωτης έγραψε: ↑08 Νοέμ 2023, 10:44
Υπάρχει ένα διάγραμμα που δείχνει την εξέλιξη του δημοσίου χρέους.Σοβαρή αύξηση επί Σημίτη δεν υπήρξε.
Τώρα ότι έπεσαν πολλά λεφτά έπεσαν και ότι έφαγαν πολλοί έφαγαν.Όμως τα λεφτά ήλθαν από τα πακέτα της ΕΕ,δεν ήσαν από δανεισμό στο σημείο που ήσαν επί Παπανδρέου.Εάν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλύτερα φυσικά και μπορούσαν.Αλλά πάντως τότε όντως λεφτά υπήρχαν.
Ένας λόγος ήταν και το γιουγκοσλαβικό.Το Γ΄κοινοτικό πλαίσιο στήριξης ύψους 17 δις ήταν το μεγαλύτερο από όλα και ανακοινώθηκε την ημέρα που άρχισαν οι βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας.Πούλησε ο Σημίτης την παροχή του λιμανιού της Θεσσαλονίκης για τον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων στο Κόσοβο;ναι,το πούλησε.Αλλά ποιός δηλαδή δεν θα το πούλάγε;
Φυσικά ο Σημίτης ήταν μπόσικος απέναντι στις "λαικές πιέσεις" και το πιο σκαστό σημείο ήταν η υποχώρησή του στο σχέδιο Γιαννίτση για το ασφαλιστικό.Το ΔΝΤ είχε γράψει στην έκθεσή του ότι εάν δεν κοπούν οι συντάξεις σε δέκα χρόνια η Ελλάδα θα χρεωκοπήσει.Και σε δέκα χρόνια χρεωκόπησε.Αλλά τη στιγμή εκείνη ο Σημίτης είχε λεφτά.
Άλλωστε, το ελληνικό δημόσιο στα 90'ς δανειζόταν και με χαμηλότερο επιτόκιο από τα 80'ς, λόγω προσαρμογής και μετέπειτα ενόψει της ένταξης στην ΟΝΕ.
Το φαλίρισμα προέκυψε επειδή οι κυβερνήσεις από το 2000 και μετά έκαναν τις μεγάλες παροχές και δαπάνες και με εξωτερικό δανεισμό, για καταναλωτικούς σκοπούς.
Για να το πούμε απλά, μέχρι το 2000 αναγκαστικά όλες οι κυβερνήσεις όταν πήγαινε να ξεφύγει το πράγμα, τραβούσαν φρένο. Η ευδαιμονία του ευρώ και η παροχή φθηνών δανεικών, δημιούργησε έναν πειρασμό και μία ψεδαίσθηση ότι η Ελλάς θα μπορεί διαρκώς να λαμβάνει μεγάλα ποσά και να μη κινδυνεύει με χρεοκοπία.
Η χώρα είχε ζήτημα μεταρρυθμίσεων και παραγωγικής ανασυγκρότησης, αλλά δεν κινδύνευε με χρεοκοπία. Υπήρχε όμως ο κίνδυνος της στασιμότητας.
Αυτή κατέστη εφικτή όταν επί Σημίτη και πολύ περισσότερο επί Καραμανλή, πατήθηκε γκάζι αντί για φρένο στις δαπάνες.