Τι σημαινει να ειναι κανεις ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ η ΔΕΞΙΟΣ
Δημοσιεύτηκε: 17 Ιαν 2023, 15:01
Το να πουμε πως η αριστερα οριζεται απο τις Μαρξιστικες ιδεες και το Κομμουνιστικο κινημα διαχρονικα ειναι σαν να λεμε πως η επιστημη της ψυχολογιας οριζεται απο τις ιδεες και τη σχολη του Φροιντ. Ο Μαρξ αποτελει βεβαια ενα μεγαλο κομματι της ιστοριας της αριστερας αλλα δεν ειναι σε καμια περιπτωση αυτο που οριζει την αριστερα. Λενε τα τελευταια χρονια καποιοι.
Ο φασισμος και ο Κομμουνισμος ειναι το ιδιο πραγμα. Το ιδιο αυταρχικα καθεστωτα, το ιδιο ολοκληρωτικα. Εμεις ομως ξερουμε παροτι τα συστηματα παρουσιαζουν πραγματι καποιες ομοιοτητες, οτι ιστορικα υπηρξαν απολυτοι εχθροι, αν εξαιρεσουμε καποιες συμμαχιες του τρομου και λυκοφιλιες που ανεπτυξαν στην αρχη του στρατηγικου παιχνιδιου τους, ιστορικα υπηρξαν πληρως αντιθετα κινηματα και χτυπηθηκαν τελικα μεταξυ τους σε ολα τα επιπεδα με μεγαλη μανια, σε συγκρουσεις κρατων μεχρι και στις προσωπικες διαφωνιες αντιφρονουντων.
Τι ειναι αυτο που κανει την αριστερα, αριστερα και τη δεξια, δεξια; Ειναι μηπως οι οικονομικες προσεγγισεις; Ας πουμε οτι γενικα ενας τυπος σοσιαλισμου, μιας κοινης οικονομικης μοιρας των ατομων μιας κοινωνιας ειναι η αριστερη προσεγγιση και ο ατομισμος, ο καπιταλισμος, το "ο καθενας μονος του" ειναι η δεξια; Οχι. Δεν ειναι αυτο. Ειναι μηπως οι καλες προθεσεις και το ενδιαφερον για τα κοινα που εχουν καποιοι και καποιοι αλλοι δεν εχουν; Οχι φυσικα.
Ενας παραγοντας ειναι μονο που θα καθορισει εαν καποιος κινηθει πολιτικα στην αριστερα, στο κεντρο, στη δεξια η στα πολιτικα ακρα. Ενας και μοναδικος και ιδιος στους αιωνες. Η πιστη στον ανθρωπο.
Σε ολο το πολιτικο φασμα απο την ακρα αριστερα, τον αναρχοκομμουνισμο μεχρι την ακρα δεξια τον απολυτο φασισμο ενα πραγμα καθοριζει τη θεση του καθενος σε αυτο. Το ποσο πιστευει στον ανθρωπο. Εδω πρεπει να ξεκαθαρισω οτι δεν εννοω το ποσο σεβεται τον ανθρωπο, αγαπαει τον ανθρωπο η ενδιαφερεται για τον ανθρωπο. Εννοω το ποσο πιστευει στις ικανοτητες του ανθρωπου ανεξαρτητα εαν εχει η δεν εχει διαθεση να τον βοηθησει με τα προβληματα του.
Ενας που δεν πιστευει στον ανθρωπο, που θεωρει πως οι συνανθρωποι του δεν ειναι ικανοι να διαχειριστουν τα προβληματα τους, πιο ευκολα θα εμπιστευθει ενα καπιταλιστικο συστημα οπου ο καθενας κρινεται και αμοιβεται συμφωνα με τις ιικανοτητες του ( θεωρητικα παντα ε;). Θα γινει ευκολα συντηριτικος, δεν θα εμπιστευθει πολλες πολλες ελευθεριες στους συνανθρωπους του, θα προτιμησει μπορει καποιον "μεγαλο ηγετη", καποιον που θα του δωσει η κοινωνια εξουσιες να κανει αυτος οπως θελει τα πραγματα. Θα γινει αυτο που οι αριστεροι ονομαζουν αντιδραστικο και αντεπαναστατικο στοιχειο. Οσο πιο λιγο πιστευει στον ανθρωπο τοσο πιο πολυ θα κινηθει προς την ακροδεξια. Στους υπολοιπους θα μοιαζει σαν ενας κρυφοσαδιστης που του αρεσει να ασκειται απο την κεντρικη εξουσια κοινωνικη και πολιτικη καταπιεση. Ο ιδιος θα βλεπει τους αλλους σαν επικινδυνους αφελεις αιθεροβαμονες που βαζουν την κοινωνια σε περιττα ρισκα. Οσο πιο πολυ στα ακρα θα οδευει, τοσο πιο σιγουρος για τις αποψεις του θα γινεται και τοσο πιο διατεθειμενος να τις υπερασπιστει με οποιοδηποτε κοστος θα καταληγει, δηλαδη με την ωμη βια.
Το ιδιο περιπου συμβαινει και στο αλλο ακρο. Ο ακροαριστερος θα αρχισει να εχει ιδεες παρα πολυ τολμηρες που δεν μπορουν να γινουν αποδεκτες απο τον υπολοιπο κοσμο, θα μιλαει για ελευθεριες και συστηματα που θεωρητικα θα δουλευουν τελεια οταν θα παψουν να υπαρχουν οι προβληματικες εξουσιες του σημερα και ο μεσος ανθρωπος απλα θα ξετυλιξει το πραγματικο μεγαλειο του και θα αναπτυξει με τον πιο φυσικο τροπο την τελεια κοινωνια, της ισοστητας και ισως και της αναρχιας. Ο ακροαριστερος θα υποστηριξει τις ελευθεριες του οποιουδηποτε με τον πλεον υπερβολικο τροπο και θα θεωρησει ολους τους υπολοιπους του πολιτικου φασματος απλα πουλημενα τομαρια που κοιτανε μονο τον εαυτο τους. Και αυτος οσο θα οδηγειται ακομα περισσοτερο στα ακρα, τοσο πιο πολυ πιστη θα εχει στις ιδεες ιδεες του, τοσο πιο σιγουρος θα ειναι και τοσο πιο διατεθειμενος να παρει τα οπλα και τις υπερασπιστει με τη βια θα γινεται.
Ολα τα ενδιαμεσα σημεια του πολιτικου φασματος της αριστερας και δεξιας εχουν ακριβως και τον αναλογο βαθμο πιστης στον ανθρωπο και το μονο που χρειαζεται να κανει καποιος ειναι να κατσει και να το παρατηρησει.
Ακομα και η εναλλακτικη αριστερα, τα κινηματα της πολιτικης ορθοτητας που εχουν αλλες κοινωνικες ευαισθησιες και οχι αυτες που παραδοσιακα η αριστερα εκφραζει βασιζονται στη μεγαλη πιστη στον ανθρωπο και τον πολιτισμο που μπορει και οφειλει να αναπτυξει. Τα αντιστοιχο συμβαινει και σε συντηριτικα κινηματα.
Ο φασισμος και ο Κομμουνισμος ειναι το ιδιο πραγμα. Το ιδιο αυταρχικα καθεστωτα, το ιδιο ολοκληρωτικα. Εμεις ομως ξερουμε παροτι τα συστηματα παρουσιαζουν πραγματι καποιες ομοιοτητες, οτι ιστορικα υπηρξαν απολυτοι εχθροι, αν εξαιρεσουμε καποιες συμμαχιες του τρομου και λυκοφιλιες που ανεπτυξαν στην αρχη του στρατηγικου παιχνιδιου τους, ιστορικα υπηρξαν πληρως αντιθετα κινηματα και χτυπηθηκαν τελικα μεταξυ τους σε ολα τα επιπεδα με μεγαλη μανια, σε συγκρουσεις κρατων μεχρι και στις προσωπικες διαφωνιες αντιφρονουντων.
Τι ειναι αυτο που κανει την αριστερα, αριστερα και τη δεξια, δεξια; Ειναι μηπως οι οικονομικες προσεγγισεις; Ας πουμε οτι γενικα ενας τυπος σοσιαλισμου, μιας κοινης οικονομικης μοιρας των ατομων μιας κοινωνιας ειναι η αριστερη προσεγγιση και ο ατομισμος, ο καπιταλισμος, το "ο καθενας μονος του" ειναι η δεξια; Οχι. Δεν ειναι αυτο. Ειναι μηπως οι καλες προθεσεις και το ενδιαφερον για τα κοινα που εχουν καποιοι και καποιοι αλλοι δεν εχουν; Οχι φυσικα.
Ενας παραγοντας ειναι μονο που θα καθορισει εαν καποιος κινηθει πολιτικα στην αριστερα, στο κεντρο, στη δεξια η στα πολιτικα ακρα. Ενας και μοναδικος και ιδιος στους αιωνες. Η πιστη στον ανθρωπο.
Σε ολο το πολιτικο φασμα απο την ακρα αριστερα, τον αναρχοκομμουνισμο μεχρι την ακρα δεξια τον απολυτο φασισμο ενα πραγμα καθοριζει τη θεση του καθενος σε αυτο. Το ποσο πιστευει στον ανθρωπο. Εδω πρεπει να ξεκαθαρισω οτι δεν εννοω το ποσο σεβεται τον ανθρωπο, αγαπαει τον ανθρωπο η ενδιαφερεται για τον ανθρωπο. Εννοω το ποσο πιστευει στις ικανοτητες του ανθρωπου ανεξαρτητα εαν εχει η δεν εχει διαθεση να τον βοηθησει με τα προβληματα του.
Ενας που δεν πιστευει στον ανθρωπο, που θεωρει πως οι συνανθρωποι του δεν ειναι ικανοι να διαχειριστουν τα προβληματα τους, πιο ευκολα θα εμπιστευθει ενα καπιταλιστικο συστημα οπου ο καθενας κρινεται και αμοιβεται συμφωνα με τις ιικανοτητες του ( θεωρητικα παντα ε;). Θα γινει ευκολα συντηριτικος, δεν θα εμπιστευθει πολλες πολλες ελευθεριες στους συνανθρωπους του, θα προτιμησει μπορει καποιον "μεγαλο ηγετη", καποιον που θα του δωσει η κοινωνια εξουσιες να κανει αυτος οπως θελει τα πραγματα. Θα γινει αυτο που οι αριστεροι ονομαζουν αντιδραστικο και αντεπαναστατικο στοιχειο. Οσο πιο λιγο πιστευει στον ανθρωπο τοσο πιο πολυ θα κινηθει προς την ακροδεξια. Στους υπολοιπους θα μοιαζει σαν ενας κρυφοσαδιστης που του αρεσει να ασκειται απο την κεντρικη εξουσια κοινωνικη και πολιτικη καταπιεση. Ο ιδιος θα βλεπει τους αλλους σαν επικινδυνους αφελεις αιθεροβαμονες που βαζουν την κοινωνια σε περιττα ρισκα. Οσο πιο πολυ στα ακρα θα οδευει, τοσο πιο σιγουρος για τις αποψεις του θα γινεται και τοσο πιο διατεθειμενος να τις υπερασπιστει με οποιοδηποτε κοστος θα καταληγει, δηλαδη με την ωμη βια.
Το ιδιο περιπου συμβαινει και στο αλλο ακρο. Ο ακροαριστερος θα αρχισει να εχει ιδεες παρα πολυ τολμηρες που δεν μπορουν να γινουν αποδεκτες απο τον υπολοιπο κοσμο, θα μιλαει για ελευθεριες και συστηματα που θεωρητικα θα δουλευουν τελεια οταν θα παψουν να υπαρχουν οι προβληματικες εξουσιες του σημερα και ο μεσος ανθρωπος απλα θα ξετυλιξει το πραγματικο μεγαλειο του και θα αναπτυξει με τον πιο φυσικο τροπο την τελεια κοινωνια, της ισοστητας και ισως και της αναρχιας. Ο ακροαριστερος θα υποστηριξει τις ελευθεριες του οποιουδηποτε με τον πλεον υπερβολικο τροπο και θα θεωρησει ολους τους υπολοιπους του πολιτικου φασματος απλα πουλημενα τομαρια που κοιτανε μονο τον εαυτο τους. Και αυτος οσο θα οδηγειται ακομα περισσοτερο στα ακρα, τοσο πιο πολυ πιστη θα εχει στις ιδεες ιδεες του, τοσο πιο σιγουρος θα ειναι και τοσο πιο διατεθειμενος να παρει τα οπλα και τις υπερασπιστει με τη βια θα γινεται.
Ολα τα ενδιαμεσα σημεια του πολιτικου φασματος της αριστερας και δεξιας εχουν ακριβως και τον αναλογο βαθμο πιστης στον ανθρωπο και το μονο που χρειαζεται να κανει καποιος ειναι να κατσει και να το παρατηρησει.
Ακομα και η εναλλακτικη αριστερα, τα κινηματα της πολιτικης ορθοτητας που εχουν αλλες κοινωνικες ευαισθησιες και οχι αυτες που παραδοσιακα η αριστερα εκφραζει βασιζονται στη μεγαλη πιστη στον ανθρωπο και τον πολιτισμο που μπορει και οφειλει να αναπτυξει. Τα αντιστοιχο συμβαινει και σε συντηριτικα κινηματα.