Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Θρησκείες, Θεοί και παραδόσεις.

Συντονιστής: ΟΥΤΙΣ

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 27 Ιουν 2019, 08:24

jey_pap έγραψε:
26 Ιουν 2019, 21:13
ΑΠΑΘΕΙΑ (ακρότατη -πρόωρη) συνέχεια
Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, διαφορά κύρια μεταξύ πρόωρης και ακρότατης απάθειας είναι η αίσθηση που διακρίνει κατόπιν αποσφαλμάτωσης το ουσιώδες φυσικό αγαθό και πλασματικό "αγαθό".
Η Διάκριση χρειάζεται στο πλευρό της συνείδηση αμόλυντη και καθαρότητα αισθήσεων. Ο σκοτασμός του νου, οι προλήψεις, η πώρωση, οι χαμερπείς ορμές χάνουν κάτω από το φως της Διάκρισης την "ικανότητα" τους να προκαλούν εμπόδια στην ανάκτηση αρετών.
...
Όταν δε, σκοτιστεί ο νους, δεν υπάρχει πλέον μήτε νήψη, μήτε Διάκριση, μήτε αυτογνωσία, μήτε αίσθηση αισχύνης, αλλ' αναλγησία και υπαισθησία έως αναισθησία πλήρης, αδιακρισία και αβλεψία. Τα γνωρίζουν αυτά πάρα πολύ καλά όσοι ανάνηψαν από πορνεία και όσοι συνεστάλησαν από αδιάκριτο τρόπο ζήσης (παρρησία), και όσοι συνήλθαν από αναίδεια και ήλθαν σε συναίσθηση, πώς μετά την νήψη και "πύρωση" του νου και μάλλον την πήρωση (τύφλωση) αυτού, ντρέπονται για τον εαυτόν τους, για όσα πριν εκτέλεσαν και διανοήθησα (Ιώ. Κλίμαξ:"περί Διακρίσεως).
«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 05 Ιούλ 2019, 09:45

...
...και εννοώ ως Α π ά θ ε ι α, όχι την αποχή από τους "καρπούς" της Πλάνης (την γεύση τους), γιατί αυτή λέγεται Εγκράτεια, αλλά εκείνη που από τη ρίζα κοπιάζει μέχρι να μη βρουν έδαφος στη διάνοια εμπαθή διανοήματα ή άτοπες φαντασίες, η οποία και ονομάζεται Καθαρότητα Καρδιάς.
67. Είναι ευκολότερο να προβεί σε Κάθαρση ψυχή προσβεβλημένη, από το να επανέλθει σε υγιή κατάσταση ψυχή που ενώ προόδευσε στο πεδίο της καθαρότητας, προσβλήθηκε ξανά από γεύση καρπών της Πλάνης((βλέπε πρόωρη απάθεια). Και τούτο γιατί σ' εκείνους που πρόσφατα απαρνήθηκαν τη σύγχυση του κόσμου της Πλάνης, τους είναι ευκολότερο να βαδίζουν το δρόμο της Απάθειας, οποιουσδήποτε καρπούς της Πλάνης κι αν έχουν γευτεί.
Σ' εκείνους όμως που ενώ γεύτηκαν καρπούς των ουρανίων λογίων κι ενώ βάδισαν στην ατραπό της απλανούς Γνώσης, στερούμενοι όμως του χαρίσματος της Διάκρισης, κι έπειτα επανήλθαν σε ολισθηρές οδούς των περιοχών της Πλάνης, τους γίνεται, τρόπον τινά, δυσπροσπέλαστη η οδός της Απάθειας. Τούτο συμβαίνει από τη μια εξαιτίας εμπαθούς έξης και αφανούς συνήθειας, κι από την άλλη, εξαιτίας προσβολής από αλλοτριογενούς προέλευσης άχθους (λύπης), που μένει μόνιμα στα μάτια, προβάλλοντας την αίσθηση της ενοχής από την απώλεια και ανάμνηση της αρχικής βάδισης της απλανούς ατραπού της καθαρότητας.. Κι αυτή όμως η προσωπικότητα , όταν γίνει πρόθυμη και φιλόδοξη
...
Θεοδότου επισκόπου Εδέσσης "νουθεσίες πνευματικές"
Ι


«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 05 Ιούλ 2019, 12:43

jey_pap έγραψε:
05 Ιούλ 2019, 09:45
...
...και εννοώ ως Α π ά θ ε ι α, όχι την αποχή από τους "καρπούς" της Πλάνης (την γεύση τους), γιατί αυτή λέγεται Εγκράτεια, αλλά εκείνη που από τη ρίζα κοπιάζει μέχρι να μη βρουν έδαφος στη διάνοια εμπαθή διανοήματα ή άτοπες φαντασίες, η οποία και ονομάζεται Καθαρότητα Καρδιάς.
67. Είναι ευκολότερο να προβεί σε Κάθαρση ψυχή προσβεβλημένη, από το να επανέλθει σε υγιή κατάσταση ψυχή που ενώ προόδευσε στο πεδίο της καθαρότητας, προσβλήθηκε ξανά από γεύση καρπών της Πλάνης((βλέπε πρόωρη απάθεια). Και τούτο γιατί σ' εκείνους που πρόσφατα απαρνήθηκαν τη σύγχυση του κόσμου της Πλάνης, τους είναι ευκολότερο να βαδίζουν το δρόμο της Απάθειας, οποιουσδήποτε καρπούς της Πλάνης κι αν έχουν γευτεί.
Σ' εκείνους όμως που ενώ γεύτηκαν καρπούς των ουρανίων λογίων κι ενώ βάδισαν στην ατραπό της απλανούς Γνώσης, στερούμενοι όμως του χαρίσματος της Διάκρισης, κι έπειτα επανήλθαν σε ολισθηρές οδούς των περιοχών της Πλάνης, τους γίνεται, τρόπον τινά, δυσπροσπέλαστη η οδός της Απάθειας. Τούτο συμβαίνει από τη μια εξαιτίας εμπαθούς έξης και αφανούς συνήθειας, κι από την άλλη, εξαιτίας προσβολής από αλλοτριογενούς προέλευσης άχθους (λύπης), που μένει μόνιμα στα μάτια, προβάλλοντας την αίσθηση της ενοχής από την απώλεια και ανάμνηση της αρχικής βάδισης της απλανούς ατραπού της καθαρότητας.. Κι αυτή όμως η προσωπικότητα , όταν γίνει πρόθυμη και φιλόπονη
...
Θεοδότου επισκόπου Εδέσσης "νουθεσίες πνευματικές"
Ι


«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 06 Ιούλ 2019, 09:15

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΝΟΤΡΟΠΗ.
Αν στηριχτούμε μόνο στη δική μας Νήψη ή προσευχή, γρήγορα θα ανατραπούμε, αφού εμπλακούμε σε τεχνικές για τις οποίες δεν είμαστε.γυμνασμένοι να ανταπεξέλθουμε νικηφόρα,και θα βρεθούμε χάμω νικημένοι από διανοήματα ξένα προς την απειρία της φύσης μας, ή θα κατακοπούμε , αν δεν είμαστε οπλισμένοι με το ακαταγώνιστο δόρυ, το μονολόγιστο εκφώνημα του ονόματος του Χριστού, που ως σεβάσμιο ξίφος , περιστρεφόμενο σε μονότροπα πορευόμενη καρδιά, ήτοι, σε καρδιά που τραβά σταθερά μία και μόνον ατραπό,μπορεί να πετσοκόβει τα ξένα αυτά διανοήμ;στα, Να τα καταστρέφει, όπως η φωτιά την καλαμιά, κάνοντάς τα να χάνονται από μπροστά της (της μονότροπης Καρδιάς).
«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»


jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 22 Ιούλ 2019, 14:21


Αρετές -(φυσικές - επίκτητες· διαφορές)

Όταν κοπιάζει κανείς για ν'αποκτήσει αρετή που δεν έχει εκ φύσεως, προσκαλεί την εγκράτεια, κι αυτό έχει ως μισθό την απάθεια (πρόωρη). Όταν ο νους κατορθώνει πρακτικές αρετές, προκόπτει στη φρόνηση...Ιδίωμα των πρακτικών αρετών είναι να χαρίζουν στον ασκούμενο δ ι ά κ ρ ι σ η μεταξύ αρετής και κακίας. Δυνάμεθα να είπωμεν ότι κ α κ ί α είναι η εσφαλμένη κρίση νοημάτων, στην οποία ακολουθεί η μη ορθή χρήση πραγμάτων (του επιστητού;)...
Είναι πολλά φαινομενικώς καλά από τη φύση τους που κάνουν οι άνθρωποι, τα οποία τελικά δεν λογίζονται ως τέτοια από μίαν αιτία. Όταν γίνονται από δοξομανία - ματαιοδοξία, οπότε δεν είναι βεβαίως καλά (ελεημοσύνη, παράσταση σε ακολουθίες, φιλοξενία, επισκέψεις αρρώστων,, , προσευχές, και δη δημοσίως, ψαλμωδίες, νηστεία, αγρυπνία κλπ)...

Μαξίμου Ο ολ/τού "400 κεφάλαια περί αγάπης"
/quote]
«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 26 Ιούλ 2019, 19:43

ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ (όχι και τόσο αχρείαστη)

Υπάρχει μια πνευματική αίσθηση που γεννάται από μελέτη, και δίνει στα ένδω αγαλλίαση και χαρά. Υπάρχει όμως και μια άλλη που από μόνη της καταλαμβάνει τον άνθρωπο. Πρόκειται για την "αίσθηση" εκείνη που οφείλεται στη μελέτη που με τη σειρά της οφείλεται στην "μακαρία Ελπίδα" , ήτοι, πόθο για τα περί πίστεως και κόπων, και στη θεοσέβεια (!) - κι αρχίζει να γεννάται όταν ο νους είναι μονίμως αφοσιωμένος στη μελέτη κάποιου αντικειμένου της πίστης.
Ο άνθρωπος εκείνος που από πόθο για τους κόπους και για τη σταθερή προσήλωση στην προσωπική του διακονία, αφοσιώνεται στην διά μελέτης δυσπρόσιτη προσέγγιση του σχεδίου της θείας Οικονομίας και στο διανοείσθαι περί θείων πραγματικοτήτων, βλέπει κάποτε να γεννάται και ν' αυξάνεται σταθερά εντός του " ενόραση" (πνευματική όραση) περί των πραγματικοτήτων αυτών. Όταν τα εντός του μέσω της θεοσεβούς διακονίας και της εγρήγορσης καθαρθεί (έστω και λίγο), τότε πνευματικές "θεάσεις" θ' αρχίσουν να τον ...διατρέχουν από μόνες τους(!). Κάθε (απρόσκλητη) στιγμή θα συναντιέται διά νοός ο άνθρωπος αυτός με κάποια "θέαση", και θα μένει αίφνης σαν ...εμβρόντητος. Θα νοιώθει σα να βρίσκεται σε γνόφο θείο, νεφέλη που τον περιέχει με κατάσταση έκπληξης, οδηγώντας τον σε κατάσταση ..."σιγής".
Κάποτε, μπορεί να κυριευτεί ο άνθρωπός μας από μια "ησυχία" και χωρίς "θεάσεις", καθώς ο νους συστέλλεται, εμβαπτισμένος σε μια ...άρρητη έκπληξη. Αυτό είναι ο της Κατάπαυσης "λιμένας" για τον οποίο κάνουν λόγο κείμενα των Πατέρων.. Αυτοί μας λένε πως όταν ο άνθρωπός μας αυτός για την φύση του οποίου σχολιάζουμε, προσεγγίζει την είσοδο του "πνευματικού βίου", εισέρχεται στον "λιμένα" αυτό. Γιατί με την ατραπό τούτη ξεκινά η προσέγγιση της 3-ης "κορύφωσης" ...του "πνευματικού βίου".

Μαρ Ισαάκ "ασκητικά"

«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

jey_pap
Δημοσιεύσεις: 600
Εγγραφή: 26 Απρ 2018, 22:15
Phorum.gr user: j_pap

Re: Χριστιανική ανατολική ανθρωπογνωσία

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από jey_pap » 27 Οκτ 2019, 14:34


...
Όταν ο στόμαχος είναι πλήρης, είναι αδιανόητο να παραμείνουν τα νοήματα "διάφανα" και αδιάπτωτες. οι ορμές.
Πρόσεχε λοιπόν,σύμφωνα με το λόγιο, να μη φθάσεις να λησμονήσεις την συγγένεια με την ουράνια μελλοντική σου
βιωτή και καταπιέσεις σε απόκλιση της ατραπός που βαδίζεις, γιατί ο νους οδηγείται απροειδοποίητα σε ξαφνική σύγχυση από γεμάτη γαστέρα, κι εύκολα παρασύρεται στην πλάνη, όπως και σε συναίνεση σε ανάρμοστες "συμμαχίες" με δυσώνυμες αμετροέπειες. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Δεν συναντιέται στην γαστέρα η τελειότητα. Ο κορεσμός, η ασχημοσύνη της γεμάτης γαστέρα, ακολουθείται σχεδόν πάντα από αυτοπεριφρόνηση(!). Αντίθετα, η γηραιόφρων κοιλία συνοδεύεται από επαγρύπνηση και εχεφροσύνη, μια επαγρύπνηση που δε φυλάει μόνο το σώμα, αλλά και τον νου.
...
Μαρ Ισαάκ " ασκητικά"
«...γιατί σκοπός μας δεν είναι να μάθουμε πολλά. Σκοπός μας είναι μέσα από την εξάσκησή μας να φέρουμε σε κατάσταση κβαντισμού τον ίδιο το νου μας...»

Απάντηση


  • Παραπλήσια Θέματα
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση

Επιστροφή στο “Θρησκειολογία”

Phorum.com.gr : Αποποίηση Ευθυνών