Μουσικές μας
Κανόνες Δ. Συζήτησης
Στα νήματα της ενότητας που βάζετε μουσικά βίντεο, παρακαλούμε να περιοριστείτε σε 1 ή το πολύ 2 βίντεο ανά ποστ, για να μην υπερφορτώνονται οι browsers.
Στα νήματα της ενότητας που βάζετε μουσικά βίντεο, παρακαλούμε να περιοριστείτε σε 1 ή το πολύ 2 βίντεο ανά ποστ, για να μην υπερφορτώνονται οι browsers.
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Major Razor
Major Razor sits on his own
In a planet he made out of rope
And a special rhyme
By his corner that feels like a womb
And his spirit so fine
With a wide wine list
From which
You ’ll decide
Will you pick red my darling?
Will you take French my buddy?
Will you pick white?
He’s gonna love you and hate you
Set and reset you
Will you pick white?
Major Razor fights the good fight
In a world that he made out of everyone’s hide
With a special rhyme
Major Razor sits by the phone
With a sigh or a sign, with a thorn or a feather
You decide
Are you too late my darling?
Are you too vain my buddy?
Will you pick white?
He’s got a pill for everything that ails you
He’s got a feel for everything that ails you
Step up, step up, step up and see
The life, the walk, the glory
My heart’s an ever open shining door
That’s waiting for you only
So hold on
Major Razor sits on his own
In a planet he made out of rope
And a special rhyme
By his corner that feels like a womb
And his spirit so fine
With a wide wine list
From which
You ’ll decide
Will you pick red my darling?
Will you take French my buddy?
Will you pick white?
He’s gonna love you and hate you
Set and reset you
Will you pick white?
Major Razor fights the good fight
In a world that he made out of everyone’s hide
With a special rhyme
Major Razor sits by the phone
With a sigh or a sign, with a thorn or a feather
You decide
Are you too late my darling?
Are you too vain my buddy?
Will you pick white?
He’s got a pill for everything that ails you
He’s got a feel for everything that ails you
Step up, step up, step up and see
The life, the walk, the glory
My heart’s an ever open shining door
That’s waiting for you only
So hold on
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Buzzard's Apprentice
Still, dear all day long circling the great beyond
We come fast come to feast
We come with a song for all seasons
Spring dear big sigh and hold on my side
We dive to the place where the bullets come down
Where the bullets come down and around and around and
Hold on for me and oh see oh see
oh life, oh come forward
Where the bullets come down down in doors
And around in holes and keep on
In mothers sowing
In daughter’s sleep
What black dreams guide me
What stirs in me
And still this roaring sea
Of progress of industry
They seem so far down
Their flesh, our crown
So take a long time sipping your wine
Brandish your evening clothes
Mirrored in haze ironed in daze
Merry princes all long gone
Stealing aloud nature abound
Dark muses guiding me
Heaven or not, taking your shot
Getting along with me
Still, dear all day long circling the great beyond
We come fast come to feast
We come with a song for all seasons
Spring dear big sigh and hold on my side
We dive to the place where the bullets come down
Where the bullets come down and around and around and
Hold on for me and oh see oh see
oh life, oh come forward
Where the bullets come down down in doors
And around in holes and keep on
In mothers sowing
In daughter’s sleep
What black dreams guide me
What stirs in me
And still this roaring sea
Of progress of industry
They seem so far down
Their flesh, our crown
So take a long time sipping your wine
Brandish your evening clothes
Mirrored in haze ironed in daze
Merry princes all long gone
Stealing aloud nature abound
Dark muses guiding me
Heaven or not, taking your shot
Getting along with me
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Πλάσματα Μικρά
Μετά από πέντε κορίτσια ήμερα ένα αγόρι περίμενα
Για να ριζώσει τ’ όνομά μου
Μετά από πέντε ξενύχτια άγρια πως καρτερούσα πως υπέμενα
Πολλά τα νυφικά πια, φτάνουν
Αφήνω το χωράφι και ξεκινώ κοιτώ με εγκαρτέρηση τον ουρανό
Πολλά τα νυφικά πια, φτάνουν
Μα κάτω απ’ την εικόνα της Παναγιάς και όπως τρεμοπαίζει ο ίσκιος μας
Πράγμα, δύσμορφο, στρεβλό
Ραγίζει την καρδιά μου
Είναι σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά, κυρά το αγόρι σου ισχνό και θα υποφέρει
Και πες πως έφυγε μαζί με το αγέρι, όπως σκορπούν τα ροδοπέταλα στη γη
Κυρά μην κλαις και μη ρωτάς πια το γιατί, και αν το σκέπασα καλά να μην κρυώνει
Η κάθε ανάσα του μου ανοίγει μια πληγή, θα μας κοιτά απ’ του Παραδείσου το μπαλκόνι
Στα χρόνια που περνούν σαν καταιγίδα, ζεύω το βόδι μου μα αυτό άγρια με κοιτά
Σκύβω να πιώ νερό μα στάζει αίμα, πικρός καρπός τη γη μου σπαταλά
Οι πέντε κόρες μου αργοπεθαίνουν, και ένα στίγμα τους τρώει τα σωθικά
Χλωμή η κυρά μου ουρλιάζει « φέρ' τον πίσω », μα πως να δέσω δέρμα σε σκιά
Σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά
Σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά
Μετά από πέντε κορίτσια ήμερα ένα αγόρι περίμενα
Για να ριζώσει τ’ όνομά μου
Μετά από πέντε ξενύχτια άγρια πως καρτερούσα πως υπέμενα
Πολλά τα νυφικά πια, φτάνουν
Αφήνω το χωράφι και ξεκινώ κοιτώ με εγκαρτέρηση τον ουρανό
Πολλά τα νυφικά πια, φτάνουν
Μα κάτω απ’ την εικόνα της Παναγιάς και όπως τρεμοπαίζει ο ίσκιος μας
Πράγμα, δύσμορφο, στρεβλό
Ραγίζει την καρδιά μου
Είναι σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά, κυρά το αγόρι σου ισχνό και θα υποφέρει
Και πες πως έφυγε μαζί με το αγέρι, όπως σκορπούν τα ροδοπέταλα στη γη
Κυρά μην κλαις και μη ρωτάς πια το γιατί, και αν το σκέπασα καλά να μην κρυώνει
Η κάθε ανάσα του μου ανοίγει μια πληγή, θα μας κοιτά απ’ του Παραδείσου το μπαλκόνι
Στα χρόνια που περνούν σαν καταιγίδα, ζεύω το βόδι μου μα αυτό άγρια με κοιτά
Σκύβω να πιώ νερό μα στάζει αίμα, πικρός καρπός τη γη μου σπαταλά
Οι πέντε κόρες μου αργοπεθαίνουν, και ένα στίγμα τους τρώει τα σωθικά
Χλωμή η κυρά μου ουρλιάζει « φέρ' τον πίσω », μα πως να δέσω δέρμα σε σκιά
Σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά
Σκληρή η Γη για πλάσματα μικρά
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Κρόνος Επαναφορτιζόμενος
Κλέβω τη γη στο μοίρασμα
Την τρώω από συνήθεια
Ποδοπατώ βουνοκορφές
Και πίνω τους ωκεανούς
Το στεναγμό που με κρατά
Θα τον πουλώ στις αγορές
Κράζω. Το ηφαίστειο ξυπνά
Κράζω και πέφτει η βροχή
Το στεναγμό που με κρατά
Θα τον πουλώ στις αγορές
Κράζω κι ο χρόνος σταματά
Κράζω. Τελειώνει η μουσική
Πως γιγαντώνομαι
Πως στρογγυλεύω και ψηλώνω
Πως κάνω θρύψαλα τη γη
Και τα παιδιά μου
Πως τα πουλώ στις αγορές
Κάπως θα εκτοξευτώ
Σε μια χώρα μαγική
Κι αγνή σαν άσπρο χιόνι
Εκεί θα αρχίσω απ' την αρχή
Σαν μια εικόνα μαγική
Που την κουνάς και λειώνει
Κάπως θα εκτοξευτώ
Μπορείς να 'ρθεις κι εσύ μαζί
Και άσπιλη σαν χιόνι
Και κει θα αρχίσουμε μαζί
Σαν μια εικόνα μαγική
Που την κουνάς και λειώνει
Κλέβω τη γη στο μοίρασμα
Την τρώω από συνήθεια
Ποδοπατώ βουνοκορφές
Και πίνω τους ωκεανούς
Το στεναγμό που με κρατά
Θα τον πουλώ στις αγορές
Κράζω. Το ηφαίστειο ξυπνά
Κράζω και πέφτει η βροχή
Το στεναγμό που με κρατά
Θα τον πουλώ στις αγορές
Κράζω κι ο χρόνος σταματά
Κράζω. Τελειώνει η μουσική
Πως γιγαντώνομαι
Πως στρογγυλεύω και ψηλώνω
Πως κάνω θρύψαλα τη γη
Και τα παιδιά μου
Πως τα πουλώ στις αγορές
Κάπως θα εκτοξευτώ
Σε μια χώρα μαγική
Κι αγνή σαν άσπρο χιόνι
Εκεί θα αρχίσω απ' την αρχή
Σαν μια εικόνα μαγική
Που την κουνάς και λειώνει
Κάπως θα εκτοξευτώ
Μπορείς να 'ρθεις κι εσύ μαζί
Και άσπιλη σαν χιόνι
Και κει θα αρχίσουμε μαζί
Σαν μια εικόνα μαγική
Που την κουνάς και λειώνει
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
HD Μάρτυρας
Eίναι λίγο αταίριαστο σα χαμένο βήμα,
λίγο ακανόνιστο σαν ρωγμή σε μνήμα.
Είναι λίγο επώδυνο σαν μικρή χελώνα
περπατάει στον νου, περπατάει στο σώμα.
Φυσικός, σαν πληγή ανοιχτός και στη λάσπη σου, μια ζεστή αγκαλιά.
Λυρικός, θυρωρός, γυαλιστερός, στο σκοτάδι σου πάρε με βαθιά·
με τα σύμβολά σου τα αφανέρωτα,
με τα πέλαγα σου, τα ψηλά βουνά
τις βαθιές αγάπες, τη γλυκιά ζωή
και τις χίλιες στάσεις πριν την κόλαση.
Τις θολές ιδέες, το άγιο το νερό, την λατρεία του πόνου, την υποταγή
τη λαμπρή εικόνα που έχω στον λαιμό, τη ζεστή ανάσα που με οδηγεί.
Πέφτει το πανί της νύχτας συναντάω τον Θεό, με νικάει τον νικώ, με αγγίζει του μιλώ.
Πέφτει το πανί της νύχτας συναντάω το θεριό, μου ανήκει το κοιτώ, το αγγίζω του μιλώ.
Στη ράχη του ανεβαίνω, στη ράχη του με παίρνει και πετώ,
με τ' όνειρο ζωσμένος να σβήσω να καώ.
Στον ήλιο τα φτερά του, τα λέπια του αγγίζω είναι αγνό.
Το όνειρο αρχίζει βουτάμε στο κενό
Και εκεί, πιο ψηλά απ' τη βροχή, μπρος στη όμορφη μοίρα μου
που αγκαλιάζει τη γη
Ναι, πιο κοντά στη χαρά με ραμμένα τα χείλη μου
κι ανοιχτή την καρδιά
Ου, είμαι στο χολ
Κρατάω ένα μπολ
Με παίζει ένας καημός.
Ου, είναι πια αργά
σχόλασε η γιορτή
δεν υπάρχω πια.
Ντύνομαι και κατεβαίνω και στην άδεια μέρα,
με τις μπούκλες στα μαλλιά σκίζω τον αέρα.
Χύνομαι αργά κι οπλίζω και τα μαύρα γάντια μου
τόσο μυροφόρα.
Ραντεβού μου δίνω πίσω απ' τον καθρέπτη μου
την μεγάλη ώρα.
Θα βρεθώ, όπως λογαριάζω, σε σαράντα μίλια
σαν άνοιξη να ευωδιάζω με τα χίλια φύλλα.
άνεργος, αμίλητος, αφίλητος με
έμφαση στα άχρονα στα απόλυτα "δεν"
Με τα μαύρα μυστικά
Με τις άδειες μέρες.
Να καλπάζω σ' υψηλής ανάλυσης περβόλια
με τις μπούκλες στα μαλλιά
με τις χίλιες σφαίρες
με τις μπούκλες στα μαλλιά
με τις άδειες μέρες
Στην άκρη κάποιου ουρανού παίρνω το όνομα που μου ταιριάζει,
σ' όλα η φωνή του Θεού μιλά μιλά μιλά μιλά
Είναι λίγο ανόητο,
κράτα λίγο ακόμα.
Σκέπασε μου τον νου,
σκέπασέ μου το σώμα
Eίναι λίγο αταίριαστο σα χαμένο βήμα,
λίγο ακανόνιστο σαν ρωγμή σε μνήμα.
Είναι λίγο επώδυνο σαν μικρή χελώνα
περπατάει στον νου, περπατάει στο σώμα.
Φυσικός, σαν πληγή ανοιχτός και στη λάσπη σου, μια ζεστή αγκαλιά.
Λυρικός, θυρωρός, γυαλιστερός, στο σκοτάδι σου πάρε με βαθιά·
με τα σύμβολά σου τα αφανέρωτα,
με τα πέλαγα σου, τα ψηλά βουνά
τις βαθιές αγάπες, τη γλυκιά ζωή
και τις χίλιες στάσεις πριν την κόλαση.
Τις θολές ιδέες, το άγιο το νερό, την λατρεία του πόνου, την υποταγή
τη λαμπρή εικόνα που έχω στον λαιμό, τη ζεστή ανάσα που με οδηγεί.
Πέφτει το πανί της νύχτας συναντάω τον Θεό, με νικάει τον νικώ, με αγγίζει του μιλώ.
Πέφτει το πανί της νύχτας συναντάω το θεριό, μου ανήκει το κοιτώ, το αγγίζω του μιλώ.
Στη ράχη του ανεβαίνω, στη ράχη του με παίρνει και πετώ,
με τ' όνειρο ζωσμένος να σβήσω να καώ.
Στον ήλιο τα φτερά του, τα λέπια του αγγίζω είναι αγνό.
Το όνειρο αρχίζει βουτάμε στο κενό
Και εκεί, πιο ψηλά απ' τη βροχή, μπρος στη όμορφη μοίρα μου
που αγκαλιάζει τη γη
Ναι, πιο κοντά στη χαρά με ραμμένα τα χείλη μου
κι ανοιχτή την καρδιά
Ου, είμαι στο χολ
Κρατάω ένα μπολ
Με παίζει ένας καημός.
Ου, είναι πια αργά
σχόλασε η γιορτή
δεν υπάρχω πια.
Ντύνομαι και κατεβαίνω και στην άδεια μέρα,
με τις μπούκλες στα μαλλιά σκίζω τον αέρα.
Χύνομαι αργά κι οπλίζω και τα μαύρα γάντια μου
τόσο μυροφόρα.
Ραντεβού μου δίνω πίσω απ' τον καθρέπτη μου
την μεγάλη ώρα.
Θα βρεθώ, όπως λογαριάζω, σε σαράντα μίλια
σαν άνοιξη να ευωδιάζω με τα χίλια φύλλα.
άνεργος, αμίλητος, αφίλητος με
έμφαση στα άχρονα στα απόλυτα "δεν"
Με τα μαύρα μυστικά
Με τις άδειες μέρες.
Να καλπάζω σ' υψηλής ανάλυσης περβόλια
με τις μπούκλες στα μαλλιά
με τις χίλιες σφαίρες
με τις μπούκλες στα μαλλιά
με τις άδειες μέρες
Στην άκρη κάποιου ουρανού παίρνω το όνομα που μου ταιριάζει,
σ' όλα η φωνή του Θεού μιλά μιλά μιλά μιλά
Είναι λίγο ανόητο,
κράτα λίγο ακόμα.
Σκέπασε μου τον νου,
σκέπασέ μου το σώμα
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Icarus
Eagle forms under the sun, son
Eagle forms over the sea
Hide your eyes Heroes will fall, son
Even only when the seas go dry
You’ll be coming to me
Seized your might dragged by a flayed horse
Rest your head upon a cloud so wide
With your arms to the sea
Dream on high I’ll bring you haloes
Bedded only where your young heart lied
With their lights to the sea
Dream of life I’ll build you rainbows
Rising over the where the fields go wild
With their eyes to the sea
Eagle forms under the sun, son
Eagle forms over the sea
Hide your eyes Heroes will fall, son
Even only when the seas go dry
You’ll be coming to me
Seized your might dragged by a flayed horse
Rest your head upon a cloud so wide
With your arms to the sea
Dream on high I’ll bring you haloes
Bedded only where your young heart lied
With their lights to the sea
Dream of life I’ll build you rainbows
Rising over the where the fields go wild
With their eyes to the sea
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
Ένας γέρος (Κ.Π. Καβάφης)
Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.
Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κι εμορφιά.
Ξέρει που γέρασε πολύ· το νιώθει, το κοιτάζει.
Κι εντούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθες. Τί διάστημα μικρό, τί διάστημα μικρό.
Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα — τί τρέλα! —
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Έχεις πολύν καιρό.»
Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.
…Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.
[1894, 1897*]
Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.
Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κι εμορφιά.
Ξέρει που γέρασε πολύ· το νιώθει, το κοιτάζει.
Κι εντούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθες. Τί διάστημα μικρό, τί διάστημα μικρό.
Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα — τί τρέλα! —
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Έχεις πολύν καιρό.»
Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.
…Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.
[1894, 1897*]
Re: Μουσικές μας
Dein Herz, meine Gier
Ab jetzt gehörst du nur mir
Ab jetzt gehörst du nur mir
- Πορφύριος Εξαρχίδης
- Δημοσιεύσεις: 10269
- Εγγραφή: 17 Μάιος 2018, 10:03
- Phorum.gr user: Πορφύριος Εξαρχίδης
Re: Μουσικές μας
This too shall pass
This too shall pass
This too shall pass
Touch yourself
Relax
This too shall pass
Come to the mass
Drink me
Eat me
Be fast
Accept your throne
Made out of bone
Find yourself
Reborn
This too shall pass
This too shall pass
Touch yourself
Relax
This too shall pass
Come to the mass
Drink me
Eat me
Be fast
Accept your throne
Made out of bone
Find yourself
Reborn
Re: Μουσικές μας
Dein Herz, meine Gier
Ab jetzt gehörst du nur mir
Ab jetzt gehörst du nur mir
Re: Μουσικές μας
Φρούϊτι λουπς δικέ μου για ρήζον;
Για fl+reason με rewire;


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
.
.
-
- Παραπλήσια Θέματα
- Απαντήσεις
- Προβολές
- Τελευταία δημοσίευση
-
- 9 Απαντήσεις
- 570 Προβολές
-
Τελευταία δημοσίευση από regarding_to_Being
18 Ιαν 2025, 18:41